Door John Pilger |

De VRIJHEID wordt verloren in Groot-Brittannië. Het land van Magna Carta is nu het land van geheim knevelend orden, geheime proeven en opsluiting.

De overheid zal spoedig op de hoogte zijn van elk telefoongesprek, elke e-mail, elk tekstbericht.

De politie kan aan dood een onschuldige mens moedwillig ontspruiten liggen en verwachten om met het weg te gaan.

De gehele gemeenschappen vrezen nu de staat. De Minister van Buitenlandse Zaken behandelt uit routine omhoog beweringen van marteling, verhindert de Secretaresse van de Rechtvaardigheid uit routine de versie van de kritieke genomen notulen van het Kabinet toen Irak illegaal was binnengevallen.

De lijst is vluchtig - er zijn veel meer. Er zijn namelijk zo veel meer dat de erosie van liberale vrijheden van een geëvolueerdee misdadige staat symptomatisch is.

Het toevluchtsoord voor Russische oligarchs, samen met corruptie van belasting en de bankwezensystemen en van zodra-bewonderde openbare diensten zoals het postkantoor, is één kant van het muntstuk. Andere is onzichtbare carnage van ontbroken koloniale oorlogen.

Historisch, is het patroon vertrouwd. Als koloniale misdaden in Algerije, bliezen Vietnam en Afghanistan terug naar hun daders, Frankrijk, de V.S. en de Sowjetunie, zodat zijn de kankergevolgen van het cynisme van Groot-Brittannië in Irak en Afghanistan naar huis gekomen.

Het duidelijkste voorbeeld is de het bombarderen wreedheden in Londen op 7 Juli 2005.

Niemand in de Britse intelligentie mandarinate betwijfelt dit een gift van Tony Blair waren.

En toch het „terrorisme“ beschrijft slechts de weinig handelingen van individuen en groepen, niet het constante, industriële geweld van grote bevoegdheden.

Het onderdrukken van deze waarheid wordt verlaten aan de geloofwaardige media. Op 27 Februari, schreef Washington overeenkomstige Ewen MacAskill van de Beschermer, in het melden van de verklaring van President Obama's dat de V.S. definitief Irak verlieten alsof het feit was: „Voor Irak, is de doodstol onbekend, in de tientallen duizenden, slachtoffers van de oorlog, een nationalistische opstand, het sectarische infighting en jihadists die door de aanwezigheid van de V.S. wordt aangetrokken.“

Aldus, zijn de invallers de anglo-V.S. slechts een „aanwezigheid“ niet direct verantwoordelijk voor het „onbekende“ aantal Iraakse sterfgevallen. Dergelijke contorsie van intellect is indrukwekkend.

In Januari vorig jaar, herzag een rapport door de geëerbiedigdea Zaken van het Onderzoek van het Advies een vroegere beoordeling van sterfgevallen in Irak aan 1.033 miljoen.

This followed a peer-reviewed study in 2006 by the world-renowned Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health in Baltimore, published in the Lancet, which found that nearly 655,000 Iraqis had died as a result of the invasion.

US and British officials immediately dismissed the report as “flawed” - a deliberate deception.

Foreign Office papers obtained under the Freedom of Information Act disclose a memo written by the government’s chief scientific adviser Sir Roy Anderson in which he praised the Lancet report, describing it as “robust and employs methods that are regarded as close to ‘best practice’ given (the conditions) in Iraq.”

An adviser to the Prime Minister commented: “The survey methodology used here cannot be rubbished. It is a tried and tested way of measuring mortality in conflict zones.”

Yet, speaking a few days later, the Foreign Office Minister Lord Triesman said: “The way in which data are extrapolated from samples to a general outcome is a matter of deep concern.”

The episode exemplifies the scale and deception of this state crime.

Les Roberts, co-author of the Lancet study, has since argued that Britain and the US might have caused in Iraq “an episode more deadly than the Rwandan genocide.”

This is not news. Neither is it a critical reference in the freedoms campaign organised by the Observer columnist Henry Porter.

At a conference in London on February 28, Blair’s former attorney general Lord Goldsmith, who notoriously changed his mind and advised the government the invasion was legal when it wasn’t, was a speaker for freedom.

So was Timothy Garton Ash, a “liberal interventionist.”

On April 17 2003, shortly after the slaughter had begun in Iraq, a euphoric Garton Ash wrote in the Guardian: “America has never been the Great Satan. It has sometimes been the Great Gatsby: ‘They were careless people, Tom and Daisy - they smashed up things’.”

One of Britain’s jobs “is to keep reminding Tom and Daisy that they now have promises to keep.”

Less frivolously, he lauded Blair for his “strong Gladstonian instincts for humanitarian intervention” and repeated the government’s propaganda about Saddam Hussein.

In 2006, he wrote: “Now we face the next big test of the West: after Iraq, Iran.” This also adheres precisely to the propaganda. David Miliband has declared Iran a “threat” in preparation for the next war.

Like so many of new Labour’s Tonier-than-thou squad, Porter celebrated Blair as an almost mystical politician who “presents himself as a harmoniser for all the opposing interests in British life, a conciliator of class differences and tribal antipathies, synthesiser of opposing beliefs.”

Porter dismissed as “demonic nonsense” all analysis of the September 11 2001 attacks that suggested there were specific causes - the consequences of violent actions taken by the powerful in the Middle East.

Such thinking, he wrote, “exactly matches the views of Osama bin Laden … With America’s haters, that’s all there is - hatred.” This, of course, was Blair’s view.

Freedoms are being lost in Britain because of the rapid growth of the “national security state.”

This form of militarism was imported from the US by new Labour.

Totalitarian in essence, it relies on fear-mongering to entrench the executive with venal legal mechanisms that progressively diminish democracy and justice.

“Security” is all and it relies on propaganda promoting rapacious colonial wars, even as honest mistakes.

Take away this propaganda and the wars are exposed for what they are and the fear evaporates.

Take away the obeisance of many in Britain’s liberal elite to US power and you demote a profound colonial mentality that covers for epic criminals such as Blair.

Prosecute these criminals and change the system that breeds them and you have freedom.

This article appeared in the New Statesman.