Door Jason Felch en Maura Dolan | De verpleegster van 22 éénjarigenSan Francisco was seksueel aangevallen en neergestoken in het hart. Zij legt op achter haar, haar hals die met krassen wordt geregen en haar open mond alsof bevroren in een schreeuw.

Voor meer dan drie decennia, ging doden van Sylvester onopgelost. Dan, in 2004, bracht een onderzoek van van Californië DNA- gegevensbestand van misdadige overtreders een duidelijke doorbraak op: Werd slecht verslechterde DNA van het sperma van de aanvaller verbonden met John Puckett, zwaarlijvig, verbindend 70 éénjarigen met een geschiedenis van verkrachting.

DNA „gelijke werd“ gebaseerd op minder dan de helft genetische tellers die typisch worden gebruikt om iemand met een misdaad te verbinden, en er was geen ander fysiek bewijsmateriaal.

Puckett drong aan hij onschuldig was, zeggend dat hoewel DNA bij de misdaadscène gebeurde om van hem aan te passen, het tot iemand anders behoorde.

Bij de proef van Puckett vroeger op het jaar, vertelde de eiser de jury dat de kans van zulk een toeval 1 in 1.1 miljoen was.

De juryleden werden niet verteld, echter, de statistiek dat de belangrijke wetenschappers het meest significant overwegen: de waarschijnlijkheid die de gegevensbankraadpleging op een onschuldige persoon had geraakt.

In het geval van Puckett, was het 1 in 3.

Het geval is emblematisch van een nationaal probleem, heeft de Tijden van Los Angeles gevonden.

De eisers en de misdaadlaboratoria over het land gebruiken uit routine aantallen die de betekenis van de gelijken van DNA in „koude geraakte“ gevallen overdrijven, waarin een verdachte door een gegevensbankraadpleging wordt geïdentificeerde.

De juryleden worden vaak verteld dat de kansen van een samenvallende gelijke honderdduizenden tijden verder zijn dan zij eigenlijk, volgens een overzicht van wetenschappelijke literatuur en gesprekken met belangrijke autoriteiten op het gebied zijn.

Twee nationale wetenschappelijke commissies, met inbegrip van de FBI adviserende raad van DNA, hebben geadviseerd conservatiever afbeeldend de kansen. But interviews with expert witnesses and DNA analysts from crime labs across the country show that few if any have adopted that approach.

“It is only a matter of time until someone is wrongfully convicted because of this,” said Keith Devlin, a Stanford mathematician who has studied the problem.

For years, police used DNA only to compare a crime-scene sample to a single person they had other reasons to suspect. In court, prosecutors could legitimately cite the remote odds that someone selected at random off the street would share the same genetic profile.

In cold hit cases, the investigation starts with a DNA match found by searching thousands, or even millions, of genetic profiles in an offender database. Each comparison increases the chance of a match to an innocent person.

Nevertheless, police labs and prosecutors almost always calculate the odds as if the suspect had been selected randomly from the general population in a single try.

RSS TrackBack URL