Σπάζοντας ειδήσεις | Φόρουμ | Βρετανικές ειδήσεις | ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ειδήσεις | Παγκόσμιες ειδήσεις | Πολιτικές ειδήσεις | Ειδήσεις sci-τεχνολογία | Ειδήσεις πολέμου & τρομοκρατίας | Αθλητικές ειδήσεις | Πολυμέσα | Καθορισμένη αρχική σελίδα

Μεταφράστε:

Παρασκευή, 17η Οκτωβρίου 2008

Από Tony Benn |

Αυτές οι λέξεις είναι από το μανιφέστο εργασίας του 1945 αντιμετωπίστε το μέλλον που προσδιόρισε έξοχα την πολύ ίδια κρίση που περιγράφεται τώρα ως «πιστωτική κρίσιμη στιγμή» σαν ήταν ένας μόνος λόξιγκας σε έναν ειδάλλως θαυμάσιο νεοφιλελεύθερο διεθνοποιημένο κόσμο που θα μπορούσε να διορθωθεί με μια απέραντη επιχορήγηση από τους φορολογούμενους για να βάλει τη χαρτοπαικτική λέσχη Γουώλ Στρητ και τους συνεργάτες του παγκοσμίως πίσω στο κέρδος. Υπενθύμισε σε με το γεγονός ότι όταν καταργήθηκε η σκλαβιά ήταν οι ιδιοκτήτες σκλάβων, και όχι τους σκλάβους, οι οποίοι έλαβαν την αποζημίωση από την κυβέρνηση της ημέρας.

Ίσως σημαντικότερος - και αναφερθείς ποτέ στα μέσα - είναι ότι όλες οι ειδήσεις παίρνουμε καθημερινά και κάθε ώρα είναι όλη για τους τραπεζίτες ενώ οι Πρόεδροι, οι πρωθυπουργοί και άλλοι εκλεγμένοι ηγέτες του κόσμου έχουν μειωθεί στο ρόλο των μόνων σχολιαστών που αναμένονται για χρήματα να παρέχουν των φορολογούμενων» όποτε απαιτείται να εγγυηθεί γηα ο πλούσιος.

Πράγματι, τι προσέχουμε δεν είναι τίποτα λιγότερο από τη σταθερή μεταφορά της πραγματικής πολιτικής δύναμης από το σταθμό ψηφοφορίας στην αγορά και από την ψήφο στο πορτοφόλι - αντιστρέφοντας τα δημοκρατικά κέρδη που έχουμε κάνει κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα όταν ήμαστε σε θέση, όλο και περισσότερο, να χρησιμοποιήσουμε τις ψηφοφορίες μας για να διαμορφώσουμε το οικονομικό μέλλον μας.

Το μανιφέστο του 1945 μας που γίνεται που καθαρίζει στην πολύ επόμενη μετάβαση μετά από το απόσπασμα ανωτέρω. Αυτό είναι αυτό που είπε: «Το έθνος θέλει τα τρόφιμα, την εργασία και τα σπίτια. Θέλει περισσότερο από αυτός. Θέλει τα καλά τρόφιμα στην αφθονία, χρήσιμη εργασία για τα όλα και τα άνετα εξοικονομητικά εργασίας σπίτια που εκμεταλλεύονται πλήρως τους πόρους της σύγχρονης επιστήμης και της παραγωγικής βιομηχανίας.»

Αυτή ήταν η πολιτική που σκούπισε τους βουλευτές εργασίας στη δύναμη το 1945 και έδωσε σε αυτήν την χώρα την εθνική υγειονομική υπηρεσία, το κράτος κοινωνικής πρόνοιας και ένα ογκώδες πρόγραμμα οικοδόμησης, που πραγματοποιήθηκαν από τις εκλεγμένες τοπικές αρχές που έθεσαν τους πόρους στην διάθεση τους από το Υπουργείο Οικονομικών.

Τώρα, 63 έτη αργότερα, είμαστε πίσω αντιμετωπίζοντας μια παρόμοια κατάσταση και πρέπει να καταλάβουμε γιατί έχει συμβεί εάν πρόκειται να δούμε την πρόοδό μας.

Έχουμε την υποχρέωση καθημερινά από τα μέσα ότι πρέπει να βάλουμε την πίστη μας στην αγορά και ότι οι εκλεγμένες κυβερνήσεις είναι το πρόβλημα και όχι η απάντηση και, για εκείνο τον λόγο, δεν πρέπει να παρεμβει.

These ideas began to emerge in the political mainstream when Margaret Thatcher came to power and in 1994 “new” Labour adopted them as the basis of its own approach which explains why she once described “new” Labour as her “greatest achievement”.

Trade union rights are now more restricted than they were in 1906, wages have been held down and people have been advised to borrow and spend as an alternative – which explains why the stock market has fallen and locked more and more people into debt, which is a subtle form of slavery itself.

This is why so many people are frightened and frightened people can sometimes be persuaded to seek an answer by identifying an enemy who can be made a scapegoat for failure – as Hitler did when he blamed the Jews, the Communists and the trade unions for the mass unemployment in Germany and set up a fascist dictatorship which led to the Holocaust and war.

Hitler dealt with the unemployed by giving them jobs in the arms factories and the armed forces which led to the Second World War and the massive human cost it caused.

Whatever the left does it must never respond by splintering into a mass of tiny ideological sects forever fighting each other – for that way leads to failure, frustration and defeat.

This is the time for co-operation across the left to tackle the problems that face us on a non-sectarian basis as we have seen in the Stop the War Coalition, the campaigns for trade union rights, civil liberties, pensions, nuclear disarmament, council house building and a fair tax system – all of which require full trade union backing if they are to succeed.

If the economic situation gets worse, as it very well may, we have also to be on the look out for the “coalition” solution which could well be presented to us as the only way that these problems can be tackled, an argument that is being put forward now in America when George Bush, John McCain and Barack Obama rallied round to back the $700 billion bail-out that Wall Street demanded.

That same argument was used by Ramsay MacDonald in 1931 when he formed a National Government which nearly destroyed the Labour Party in the general election when only 51 Labour MPs survived and, without the courage of Ernie Bevin and the TUC, it might never have recovered, as it did in 1945.

I hope that the re-appointment of Peter Mandelson to the Cabinet in the latest reshuffle does not lead to that idea being re-floated as the best way to see us through the crisis for that could be the end of democracy – allowing the European Commission to prevent the re-emergence of public ownership and control of the banks which many will now see as the best way forward.

For the first time in my life, the public are to the left of a Labour government and common sense points us in a direction quite different from the one we have been following since 1979 when Thatcher set out to destroy the trade unions, cripple local authorities and privatise our public assets which we need now more than ever.

In 1945, the nation realised that the problems of peace required the same intensity of commitment as the problems of war.

And with the disastrous experience of Iraq and Afghanistan that argument, too, is beginning to register again and people are asking why we waste so much money on those illegal, brutal and unwinnable wars and on new nuclear weapons when people are losing their jobs and facing repossession of their homes.

The case for peace and socialism is intensely practical and, put like that, will command wide public and electoral support as it did then, in 1945, and could again do now.

Have Your Say: Tony Benn: What went wrong in the capitalist casino?
Please read our posting guidelines before posting.
Alternatively you can discuss this report here.

RSS TrackBack URL

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website

Related News

• At Least Four Arrests Made at STWC march
• Ministers pledge to fight growing calls for EU treaty referendum
• Labour given £300,000 by unregistered ‘friends’
• The Republic of Yorkshire?
• Gordon Brown faces ‘quit now’ calls as Labour MPs panic

This entry was posted on Friday, October 17th, 2008 at 11:56 pm and is filed under Contributions & Guests . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Loading ...

ADVERTISEMENTS

SITE MAPS

7/7 Afghanistan Alternative-Energy Art Barack Obama BBC Big-Brother Bilderberg Biometrics Bush CCTV Censorship CIA Climate-Change Cover-Up Cults Culture Database-State David-Hicks David-Ray-Griffin Debt Democrats Demos Drugs Education Entertainment Environmental News EU False-Flag FBI Fraud Free-Speech Freemasons G8 Globalization Guantanamo Health-News History ID-Cards Internet Iran Iraq Israel John McCain Law Marches Media News MI5 MI6 Microsoft Military MoD Money Music NASA Neocons New World Order NSA Oil Pakistan Podcast Police-State Political News Propaganda Reviews RFID RINF Rumsfeld Science Science & Technology News Secrecy Security Slavery Space Sports Spy Spying Stephen-Lendman Technology Terrorism Tony-Blair Torture TV UK-News UN USA- USA-News Video Voting war War & Terrorism News Warfare White-House Wolfowitz World-News Yahoo
2003 - 2005 Archives | 2005 - 2007 Archives | 2007 - 2008 Archives | Current Archives | Past Version