Mej. Mikko verduidelijkte haar bedoelingen: „Wij te hoeven niet om de nauwkeurige identiteit van bloggers te kennen. Wij hebben sommige geloofsbrieven, een kwaliteitsteken, een bepaalde onthulling van nodig wie schrijft en waarom. Wij hebben dit nodig kunnen zich op de bron vertrouwen en baseren. “ „The Economist is een waardevol merk, worden zijn artikelen op door lezers zonder medewerkers vertrouwd die hun namen moeten openbaren,“ zij zei. „Als er een manier is om beste bloggers te bevestigen de zelfde manier die het publiceren in The Economist zijn schrijvers bevestigt, zou het moeten worden gedaan.“

„Het is duidelijk dat een professor van Harvard van internationale relaties waarschijnlijk zal, bijvoorbeeld, het de vredesproces van het Midden-Oosten of de Europese integratie op een opgeleide en evenwichtige manier behandelen,“ zij toevoegde. Het „zelfde vertrouwen kan in een radicale hoge schoolstudent van Gaza of een Eurosceptic worden gezet niet die nooit uit zijn dorp“ is geweest

De „lezer zou moeten weten waarom op dit of dat blogger op een bepaalde kwestie zou moeten worden vertrouwd.“