Nadat de overheid de mislukking van een vrijwillige code om openbaarde arbeidsongevallen te verminderen, leidt' club het Instituut de beschuldigde vakbonden van van Directeuren (IoD) bizarrely van „niet zo toegewijd het zijn aangezien zij“ aan het helpen van stafmedewerkers konden hebben verwondingen aan hun arbeiders verhinderen.

Beweerde de parlementaire en regelgevende woordvoerder Alexander Ehmannit van IoD dat het de fout van de vakbonden was die de code, die binnen door de nieuwe ministers van de Arbeid bezorgd vermijden ontbroken had wordt gebracht opleggend een verplichte collectieve manslaughter wet aan de werkgevers.

Antwoordend aan de bevindingen van de Uitvoerende macht van de Gezondheid en van de Veiligheid dat nauwelijks 33 percent van werkgevers in de bouwnijverheid - en een nog lager aantal werkgevers in de gastvrijheid, productie en vervoer sectoren - van de code zich zelfs bewust was, verdedigde M. Ehmannit hun achteloosheid en probeerde om de schuld op rep van de hun arbeiders' in plaats daarvan af te leiden unie.

Arrogantly bewerend dat de „vakbonden niet zoals geëngageerd aan het verspreiden van de begeleiding zijn geweest aangezien zij konden geweest zijn,“ hij stelde voor dat de managers hulpeloos waren om gezondheid en veiligheid in hun werkplaatsen te verbeteren tenzij geduwd om dit te doen door de vakbonden.

Arbeiders van de bouw' unieUCATT leider Alan Ritchie verloren geen tijd in tearing de werkgevers' zwakke verontschuldigingen aan stukjes.

„Of IoD is te stom om het doel van vakbonden te begrijpen of zij spreiden doelbewust verkeerde informatie uit,“ hij stormde.

Het erop wijzen dat de bouw de gevaarlijkste industrie in Groot-Brittannië is, met 72 arbeiders vorig jaar gedood en 79 het jaar vóór dat, M. Ritchie beklemtoonde: „Wij weten dat de ontbroken vrijwillige code niet het leven van één enkele bouwarbeider zal redden, maar terwijl UCATT alles mogelijk doet om arbeiders' te verzekeren veiligheid, is het een onbetwistbaar feit dat vele werkgevers het zelfde niet kunnen zeggen.“

De organisator Tony O' Brien van de Campagne van de Veiligheid van de bouw ging akkoord, toevoegend het verschroeien denunciation van „cynische en arrogante werkgevers die met een zelfgenoegzame houdings naar arbeiders' hebben mogen te lang weggaan veiligheid.

De „wet is een zachte aanraking,“ hij verklaarde. “When workers are killed on the job and companies eventually get hauled before the courts, the judges can’t send bosses to jail because the law doesn’t let them.

“As a result, executives have to pay small fines for taking workers’ lives that don’t make them think twice about what they’ve done,” he insisted.

Relatives of workers killed or maimed in the workplace insisted that asking bosses to do anything “voluntarily” was always bound to end in failure.

“Even the HSE recognises that at least 70 per cent of major and fatal injuries at work are down to management,” Families Against Corporate Killers spokeswoman Louise Adamson related.

“In most cases, the catalogue of ignorance of health and safety laws, deliberate non-compliance and complete lack of fear of the enforcement system and the enforcement authorities by employers, managers and directors is overwhelming.

“What is needed is a legal duty on all directors to hammer home to them their responsibility,” she demanded.