Όταν George H.W. Ο Μπους επιδίωξε αρχικά το δημοκρατικό διορισμό για τον Πρόεδρο, ένας φίλος ανήγγειλε ότι άφηνε μια υψηλόβαθμη κεντρική εργασία αντιπροσωπείας νοημοσύνης για να βοηθήσει το άτομο που ξέρουμε τώρα ως Μπους ένα και Μπους 41.

«Ήταν ο καλύτερος διευθυντής που είχαμε πάντα,» και θα να είμαστε μεγάλος Πρόεδρος, η αντιπροσωπεία μου PAL επέμεινε.

Εύκολα εν λόγω λιγότερο εύκολα γίνοντας. Ο Μπους ήταν αντιπρόεδρος για οκτώ έτη πρίν κερδίζει το κορυφαίο σημείο στο εισιτήριο και τέσσερα έτη στο λευκό οίκο.

Η κριτική επιτροπή είναι έξω εάν ο Μπους θα είναι εκτιμημένος ένας από τους καλύτερους Προέδρους μας, αλλά είναι ασφαλές να ειπωθεί ότι εάν είναι το καλύτερο 21 προϊσταμένων της CIA και της αντιπροσωπείας προκατόχων του, πρέπει να είναι πολύ καλός, πράγματι.

Αρχισμένη ως γραφείο Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου των στρατηγικών υπηρεσιών, η αντιπροσωπεία έχει οργανωθεί από τους στρατηγούς, τους ναυάρχους, τους ομοσπονδιακούς δικαστές, ένα σεβαστό μέλος του Κογκρέσσου και τα άτομα με τα ονόματα πολυθρυλήτων στον κόσμο των δημόσιων υπηρεσιών, όπως Άλλεν Dulles.

Ήρωας GEN Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου William «άγριος Bill» Donovan γέμισε OSS του με τους «κατασκόπους κυρίων» - μέλη κισσών και άλλα μορφωμένα άτομα, που δελεάστηκαν από τη δόξα και τη σημασία της εργασίας επενδύτης-και-στιλέτων που τους έστειλαν συχνά μακριά πίσω από τις εχθρικές γραμμές για να συλλέξουν τη νοημοσύνη και να πραγματοποιήσουν τη δολιοφθορά.

Η μεταπολεμική ευφορία είδε το OSS που απολύθηκαν και τα καθήκοντά της που δόθηκαν στο υπουργείο εξωτερικών, αλλά ο Πρόεδρος Truman σύντομα είδε ότι το λάθος και η CIA γεννήθηκαν το 1947.

Για δεκαετίες, η αντιπροσωπεία και η εργασία της ήταν super-secret. Τα κεφάλαιά του, γνωστά ως «μαύρες καταχωρήσεις,» κρύφτηκαν στους προϋπολογισμούς άλλων αντιπροσωπειών. Δεν υπεάρξε κανένα σημάδι κατευθύνοντας τους αυτοκινητιστές στην έδρα της Βιρτζίνια του.

Όταν μια κορυφή σύνδεσε την αποκτημένη άδεια συγγραφέων Τύπου τελικά να επισκεφτούν, ο ανώτερος υπάλληλος που τον ενημέρωσε καθορισμένοι βασικοί κανόνες: «Αυτή η θέση δεν υπάρχει και αυτή η συνέντευξη δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ».

Σε αυτήν την ημέρα, τοίχος της έδρας ο» «της τιμής» έχει τα κενά μεταξύ των πινακίδων που τιμούν το προσωπικό που πέθανε στη γραμμή καθήκοντος μερικές ονόματα και ημερομηνίες του θανάτου θεωρούνται ακόμα πάρα πολύ ευαίσθητος για να αποκαλύψουν.

Κορυφαίος-ταξινομώντας οι ανώτεροι υπάλληλοι είναι γνωστοί και πιστοποιούν ενώπιον των του Κογκρέσου επιτροπών, προσωπικό και η εργασία το περισσότερο CIA είναι στο εξωτερικό και «κρησφύγετο» - χρησιμοποιώντας τις εργασίες στις ΗΠΑ. αποστολές και στην του ιδιωτικού τομέα εργασία όπως οι εταιρίες εξαγωγή-εισαγωγών για την κάλυψη. With the notable exception of Nixon, Presidents have honored federal law forbidding the CIA from doing espionage inside this country. Domestic spying is the FBI’s territory.

Outside the States, I met many whom I knew to be CIA personnel and others whom I believed were on that payroll. I’ve been accused often of having worked for them, and if that were true, I’d acknowledge it proudly, but I never did.

I can say as an outsider that anyone claiming to pigeonhole our intelligence-gatherers is wasting the time of their readers or listeners. Agency personnel come in all adult ages, both sexes and all races and ethnic groups (most people working for the agency are foreign nationals reporting to U.S. “control officers”).

Most of those whom I’ve known were highly professional researchers and analysts, whose skills I often envied. One predicted the Marxist takeover in Chile a full two years before Allende became president, infuriating our ambassador who was telling the State Department just the opposite.

In fact, independence is one of the agency’s most valuable assets. Its people aren’t infallible — as they readily admit — but like our military attaches, they supply perspectives that often are missing from State Department reports.

Some remain among our most valued friends, and I wish that we had stayed in touch with others whom I respected greatly. A very small minority were creepy or comical or sometimes both

Among those, one of my favorites was a short, intense man who couldn’t remember his cover. Asked at diplomatic functions what he did, he would tell one person that he was in the economic section, say to the next that he was a consul and inform a third that he was a political officer.

Another was tall, slender and acted as if he’d seen too many 1930s spy films. He wore a rumpled trench coat with turned-up collar, and instead of walking calmly out of the embassy, he flattened himself against a wall and peered furtively up and down the street until he was satisfied it was safe.

Some from other branches of government, the business community and news media derided agency people as “spooks,” but that was unfair to the vast majority. Most are genuine pros, and we’re a better and safer country because we have them.